Νόρμα

#9

Τα όνειρα τα παιδικά τελειώσαν—
οι μηχανισμοί τους λιώσαν
τις αταξίες που μας δώσαν,
κείνο τον πρώτο μας σκοπό.

Μα σκοπό ο σκοπός δεν έχει
όσο κι αν η φαντασία τρέχει
καθώς με χάπια
και με μέθη,
πνίγαμε κάθε τί ιερό.

Αυτό μας είπαν «δεν είναι εντάξει»
πρέπει να μπούμε σε μία τάξη
το παιδί να ωριμάσει
και να βάλει πια μυαλό.

Πρέπει να μπούμε σε μία νόρμα
σαν από κείνες που κάνανε δόγμα—
το θυμικό μας να πέσει σε κώμα
και να τους πούμε κι ευχαριστώ.

Έτσι γίνεσαι πιο αγαπητός
από τον κόσμο, επιθυμητός
κι αν κάποτε αγγίξεις το φως
να θυμάσαι πως όλα είναι ψέμα.

(Από την ποιητική συλλογή Δείγμα Ανθρώπου, Εκδόσεις Όστρια, Αθήνα 2023 —γραμμένο το 2019 υπό τον πρωτότυπο τίτλο “Κανονικότητα” κι επιμελημένο/αναθεωρημένο στην παρούσα μορφή το 2026*)

(*Στην ίδια συλλογή υπάρχει άλλο ποίημα που φέρει τον τίτλο “Νόρμα”, όμως κατά την τελική επιλογή κι επιμέλεια των ποιημάτων που φτάνουν σε αυτή την τελική (ψηφιακή) ανθολογία, αποφάσισα πως ο τίτλος “Νόρμα” αρμόζει καλύτερα στο παρόν ποίημα.)